Ηθική διαδικτυακή πειρατεία (ethical hacking)

Τι είναι η ηθική διαδικτυακή πειρατεία;

Cybercrime κυβερνοεγκλημα


Η ηθική διαδικτυακή πειρατεία, γνωστή ως όρος "ethical hacking", είναι διαδικτυακή πειρατεία στο διαδίκτυο , η οποία απαρτίζεται από ένα άτομο ή ομάδες ατόμων, για καλό θεωρητικά σκοπό.

Μπορούμε να τη θεωρήσουμε ως το "όπλο" για την αντιμετώπιση του κυβερνοεγκλήματος, παίρνοντας έτσι τον όρο της κυβερνοασφάλειας. 

Συνεπώς εντοπίζουμε δύο διαφορετικές μορφές διαδικτυακής πειρατείας.  Από τη μια, στοχοποιεί χρήστες, εταιρείες, οργανώσεις κλπ, με σκοπό την προσβολή σε προσωπικά δεδομένα και την κακή διαχείρισή τους, ενώ από την άλλη βλέπουμε πως οι δραστηριότητες της εξυπηρετούν για καλό σκοπό.

Με την έννοια του καλού σκοπού, εννοούμε ότι τα άτομα αυτά "επιτίθονται" διαδικτυακά σε χρήστες - παραβιάζοντας τα προσωπικά τους δεδομένα - όταν οι χρήστες αυτοί αποτελούν απειλή για την κοινωνία ή ευρύτερα για τον κόσμο.  Επίσης, ο σκοπός αυτός εξυπηρετεί στην αυτοπροστασία και στον εντοπισμό αδύνατων σημείων στην ασφάλεια οργανισμών, εταιρειών, κυβερνήσεων κλπ.

Θα εξηγήσω περαιτέρω στη συνέχεια τους λόγους για τους οποίους υπάρχει η ηθική πειρατεία σήμερα, σε ποιες περιπτώσεις χρειάζεται, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της και αν τελικά, η ηθική πειρατεία χρειάζεται απαραίτητα.

Γιατί υπάρχει η ηθική διαδικτυακή πειρατεία;

Cybercrime κυβερνοεγκλημα


Η ηθική διαδικτυακή πειρατεία (ethical hacking), όπως έχουμε προαναφέρει, κύριος σκοπός της είναι να καλύπτει ευάλωτα σημεία στο διαδίκτυο  τα οποία εκθέτουν απόρρητες πληροφορίες, αλλά και να καταπολεμά ανεπιθύμητες ενέργειες και δραστηριότητες από χρήστες.

Για παράδειγμα, σε διάφορες εταιρείες και οργανισμούς, εργοδοτούνται διάφοροι χάκερς για να επιτελούν το ρόλο της ηθικής διαδικτυακής πειρατείας (ειδικά αν οι εταιρείες αυτές κατέχουν μεγάλο όγκο πληροφοριών στο διαδίκτυο).  Ακόμα και στα τραπεζικά ιδρύματα προσλαμβάνονται τέτοια άτομα μέχρι και στις κυβερνήσεις.

Κύριος σκοπός των ατόμων αυτών, είναι να προσπαθούν να παραβιάσουν τα διάφορα συστήματα ασφαλείας (π.χ firewalls) των διάφορων αυτών οργανισμών, στα οποία δίνεται η εξουσιοδότηση από τους ίδιους αυτούς οργανισμούς, ούτως ώστε να εντοπιστούν ενδεχομένως "ευαίσθητα" σημεία στα δεδομένα και στις βάσεις δεδομένων τους.

Σαφώς, ο λόγος που γίνεται η διαδικασία αυτή, είναι για να προστατευτούν οι οργανισμοί αυτοί, από εξωτερικούς χάκερς οι οποίοι στοχεύουν να καταστρέψουν ή να κλέψουν τα προσωπικά τους δεδομένα, αρχεία και πληροφορίες.

Αφού εντοπιστούν πιθανά αδύνατα και ευάλωτα σημεία στα συστήματα ασφαλείας τους στο διαδίκτυο, τότε καλούνται τα άτομα αυτά να προτείνουν πιθανές λύσεις στις αδυναμίες, τα οποία εκθέτουν σε κίνδυνο ολόκληρο το σύστημα του οργανισμού, από ανεπιθύμητους επισκέπτες.

Ένας δεύτερος λόγος για τον οποίο υπάρχει αυτού του είδους διαδικτυακή πειρατεία, είναι για την αυτοπροστασία.  Με την έννοια της αυτοπροστασίας σε αυτή την περίπτωση εννοούμε, ότι αν προσβληθεί η ηλετρονική συσκευή ενός ατόμου από τις κακόβουλες ενέργειες των χάκερς (π.χ ιός, κακόβουλο λογισμικό), να ξέρει να τις αντιμετωπίσει προκειμένου να διασώσει τόσο την συσκευή του,  όσο και τα προσωπικά του αρχεία.

Επιπρόσθετα, ένας τρίτος λόγος (στον οποίο ίσως περιλαμβάνεται και εδώ η έννοια της αυτοπροστασίας), είναι για την αναχαίτιση κακόβουλων ενεργειών χρηστών στο διαδίκτυο που έχουν ως στόχο, να βλάψουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας ή ακόμη να επηρεάζει και τις υπόλοιπες χώρες.  Ένα παράδειγμα εδώ, θα μπορούσε να είναι η επίθεση και ο τερματισμός ή προειδοποίηση σε λογαριασμό χρήστη σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ο οποίος έχει υποστεί διάφορες αναφορές (reports) ή έχει εντοπιστεί υπό παρακολούθηση, να στέλνει προσβλητικό, ακατάλληλο, κακόβουλο περιεχόμενο σε άλλους χρήστες.  Τον ρόλο αυτό θα μπορούσε να τον επιτελεί και η αστυνομία, η οποία ίσως και αυτή χρησιμοποιεί αυτού του είδους χάκερς, για την αντιμετώπιση επικίνδυνων χρηστών.

Πλεονεκτήματα VS Μειονεκτήματα


Τα πλεονεκτήματα στα οποία μπορούμε να κατασταλάξουμε σύμφωνα με την παραπάνω περιγραφή της ηθικής διαδικτυακής πειρατείας, είναι η προστασία από διάφορους χάκερς με πονηρή και καταστροφική πρόθεση για οποιαδήποτε οργάνωση, είτε για την κοινωνία είτε για τον ίδιο τον εαυτό μας.

Τα μειονεκτήματα που μπορούν να υπάρχουν στην περίπτωση αυτή, προσωπικά θεωρώ πως είναι σημαντικότερα από τα πλεονεκτήματα.  Διότι αν σκεφτούμε πως αυτοί οι χάκερς που επιτελούν το ρόλο της ηθικής διαδικτυακής πειρατείας, μετατραπούν σε κάποια στιγμή ως "κακοί" χάκερς, φανταστείτε τι ζημιά και τι διαφθορά μπορούν να προκαλέσουν στα διάφορα συστήματα ασφαλείας των εταιρειών, οργανισμών, ακόμα και στα τραπεζικά ιδρύματα και στις κυβερνήσεις.  Όχι μόνο, αλλά και σε οποιονδήποτε έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο.



Γι' αυτό, καταλήγουμε στο τελευταίο ερώτημα:

Τελικά η ηθική διαδικτυακή πειρατεία πρέπει να υπάρχει;  Με άλλα λόγια είναι καλό να υπάρχει;

Η απάντηση μου στο ερώτημα αυτό είναι επίσης διλημματική, αν λάβουμε υπόψη τα πλεονεκτήματα και τα μεινοεκτήματά της.  Διότι από την μια εξυπηρετεί διάφορα συμφέροντα, ενώ από την άλλη αποτελεί σοβαρή απειλή στο περιεχόμενου του διαδικτύου.

Ποια η δική σας άποψη; Θεωρείται η ηθική διαδικτυακή πειρατεία κυβερνοασφάλεια ή κυβερνοέγκλημα;



Comments

Popular posts from this blog

Εισαγωγή: Τί είναι το κυβερνοέγκλημα;

Κυβερνοτρομοκρατία (cyberterrorism)

Διαδικτυακή πειρατεία: Παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων